Op Milan Design Week 2023 was Belgisch ontwerp en vakmanschap uitgebreid vertegenwoordigd dankzij de inspanningen van Belgian Design Pavilion, een initiatief van Joris Verstrepen en Timon Mattelaer. Het werk van niet minder dan vijftien getalenteerde Belgen werd door hen geselecteerd en samengebracht in een inspirerende expositieruimte op één van de belangrijkste beurzen in de sector. Het is met een groot genoegen dat we je voorstellen aan drie van hen.
Beginnen doen we met Hanne Cornette, een jonge ontwerpster die in Antwerpen woont. Voorheen spendeerde ze echter veel tijd in Gent, want daar behaalde ze aan het KASK een bachelordiploma Interior Design, met een specialisatie Meubel & Design. Daarna trok ze nog naar Mechelen voor de Voortgezette Opleiding Meubelontwerp aan de Thomas More Hogeschool. Centraal in haar werk zijn materialiteit en ambacht. Afgezien van één ontwerp zijn al haar stukken met de hand gemaakt, en dus honderd procent uniek. Als creatieveling gaat ze ruwheid niet uit de weg, hoewel ze elke afwerking perfectioneert tot hetgeen ze voor ogen heeft. Haar portfolio is gedurfd en ambitieus. Zo maakte ze een kapstok die dubbelt als sculptuur. Met een hoogte van wel twee meter en aluminium als materiaal, is het ontwerp een autonoom object. Het idee erachter was om een oplossing te bieden voor jassen zonder of met een kapot lusje. Tegelijkertijd voorzag ze schappen aan de binnenkant, waardoor het stuk ook de functie van kast kan vervullen.
Deze drie namen zijn slechts een greep uit het Belgische talent dat hier is om te blijven
Céline Lambrechts is een textielontwerpster die op zoek gaat naar materie waar een verhaal achter schuilt. From Farm to Fabric is haar onderzoek waarmee ze de wol van lokale, inheemse schapenrassen wil opwaarderen. Niet alleen zet ze daarmee een ecologische stap, maar ook een ideologische. Ze is namelijk een liefhebber van verantwoorde cycli en objecten die een echte connectie hebben met waar ze vandaan komen. De ruwe vacht wordt omgezet in een eindproduct met een ziel. Imperfecties mogen er zijn, aangezien het net die onvolmaaktheid is die ze wil benadrukken. Vaak wordt dit soort wol als een rest- of afvalproduct gezien, maar het tegendeel is waar. De verantwoorde keten die haar producten afleggen, draagt bij aan een wereld waarin we opnieuw tijd maken voor productie met betekenis. Haar project is een inspirerende oefening op het samenbrengen van traditie, omgeving, productie, mens en dier.
Derde in het rijtje is An Gillis, een ontwerpster van objecten die zich toelegt op collectible design en functionele kunstinstallaties in de publieke ruimte. De geschiedenis van lokale plekken boeit haar. Door zich te verdiepen in lokaal immaterieel erfgoed en te bekijken hoe objecten menselijke emoties kunnen opwekken, arriveert ze bij haar eigen creaties die voor meer connectie zorgen. Met Roots 2.0 reflecteert ze op het idee van herkomst en hedendaags design. Ook haar eigen achtergrond laat ze daarin niet achterwege. In Milaan presenteerde ze namelijk haar verhaal over Tienen, de plaats waar ze zelf opgroeide. Door de straat op te trekken en met verschillende mensen in dialoog te gaan, slaagde ze erin om een creatieve denkoefening te ontwikkelen. Het resultaat zijn installaties en stukken die een sterke band hebben met de locatie die als inspiratie diende, en dat met de bedoeling om meer onderlinge verbondenheid te kunnen voeden en tegelijkertijd een sociaal engagement uit te werken.
Deze drie namen zijn slechts een greep uit het Belgische talent dat de komende jaren ongetwijfeld voor nog veel meer interessante en inspirerende verhalen zal zorgen. We kijken alvast uit naar hun verdere plannen en houden onze ogen intussen open voor meer veelbelovende creaties uit eigen land.
Wil je je laten betoveren door nog meer indrukwekkende projecten en inspirerende architectuur? Volg dan zeker ons Instagramaccount @realliving_magazine. Daar delen we dagelijks unieke realisaties, veelbelovende ontwerpen en innovatieve ideeën.
Hoofdbeeld: Zoé Komkommer
