De zomer, verlengd

De koffers zijn opgeborgen, maar het gevoel van elders hoeft niet mee de kast in. In het historische hart van Gent liggen de Middellandse Zee en Parijs op amper een wandeling van elkaar. Circe en De Lieve bewijzen dat een reis soms niet meer vraagt dan van straat te veranderen. Minder kilometers, meer sfeer.
September duldt weinig tegenspraak. De koffers staan weer op zolder en de vakantiefoto’s verdwijnen gestaag in de camerarol. De wekker houdt er opnieuw een strak regime op na. De zomer zit erop. Toch hoeft het gevoel van elders niet mee opgeborgen te worden. In Gent volstaat daarvoor een korte wandeling. Je hebt geen paspoort of boardingpass nodig, en zelfs de stadsgrens hoef je niet over.
Een geslaagde avond dineren vraagt niet om een vast einduur.
September duldt weinig tegenspraak. De koffers staan weer op zolder en de vakantiefoto’s verdwijnen gestaag in de camerarol. De wekker houdt er opnieuw een strak regime op na. De zomer zit erop. Toch hoeft het gevoel van elders niet mee opgeborgen te worden. In Gent volstaat daarvoor een korte wandeling. Je hebt geen paspoort of boardingpass nodig, en zelfs de stadsgrens hoef je niet over.
Een geslaagde avond dineren vraagt niet om een vast einduur.
De eerste halte ligt aan de Kraanlei. Tussen de historische gevels nestelt Circe zich al een stukje Middellandse Zee, zonder blauw-witte clichés of opzichtige vakantie folklore. In de Bar zetten cocktails met Griekse accenten, natuurwijnen van de eilanden en kleine gerechten om te delen meteen het juiste tempo. In de aangrenzende Taverna gaat het er al even ontspannen aan toe. Gerechten komen op tafel wanneer ze klaar zijn: seizoensgroenten, wilde kruiden en ingrediënten die boven het vuur hun karakter krijgen. Het vakantiegevoel zit hier niet alleen op het bord. Maar schuilt evenzeer in de manier van tafelen. Dat gebeurt rustig, met de oogstrelende borden met gerechtjes in het midden en van alles een beetje, zonder vooraf te hoeven bepalen wanneer de avond moet eindigen. Het is een bijzonder efficiënte manier om de zomer een beetje te verlengen zonder België te hoeven verlaten.
Het vakantiegevoel zit hier niet alleen op het bord, maar evenzeer in de manier van tafelen.
Wie verder wandelt, belandt op een steenworp van het Gravensteen in de smalle straatjes van het Patershol. Daar verandert het decor nog een keertje, met Parijs als eindbestemming. Of beter: een bepaald idee van Parijs. De Lieve heeft de nonchalante elegantie van een bistro die je toevallig zou ontdekken tijdens een wandeling door Saint-Germain-des-Prés. MR-stoelen van Mies van der Rohe staan naast op maat gemaakte tafels in kwartsiet. Designklassiekers en natuurlijke materialen houden het obligate bistro decor ver op afstand.
Het vakantiegevoel zit hier niet alleen op het bord, maar evenzeer in de manier van tafelen.
Wie verder wandelt, belandt op een steenworp van het Gravensteen in de smalle straatjes van het Patershol. Daar verandert het decor nog een keertje, met Parijs als eindbestemming. Of beter: een bepaald idee van Parijs. De Lieve heeft de nonchalante elegantie van een bistro die je toevallig zou ontdekken tijdens een wandeling door Saint-Germain-des-Prés. MR-stoelen van Mies van der Rohe staan naast op maat gemaakte tafels in kwartsiet. Designklassiekers en natuurlijke materialen houden het obligate bistro decor ver op afstand.
Op het bord staan Franse klassiekers als pissaladière, escargots, vitello tonnato en bavette, bereid met lokale seizoensproducten. Een geslaagde Parijse avond vraagt geen vast einduur. Daarom liggen boven het restaurant twee suites, voor wie na het dessert liever nergens meer heen gaat. Wat Circe en De Lieve verbindt, is uiteindelijk niet hun keuken, het interieur of het concept van de plek. Het is het talent om je even ergens anders te laten zijn, zonder dat je daarvoor Gent hoeft te verlaten. Twee bestemmingen liggen hier op wandelafstand van elkaar. Misschien is dat wel de ideale citytrip voor september. Want als de grote vakantie definitief achter ons ligt, blijft er gelukkig een eenvoudige uitweg: gewoon van straat veranderen.
Tekst: Manou Raeves

 | 

Beelden: © Tijs Vervecken, © Karmen Ayvazyan