Architectuur zou logisch moeten aanvoelen, daar is Pauline Van de Velden van overtuigd. Ze werkt graag met natuurlijke, eerlijke materialen en vertrekt vanuit de bestaande context. Geen oppervlakkige accentmuren of trends, wel duurzame ingrepen die de ruimte versterken en de beleving verdiepen. Het leukste aan haar werk? Dat is de ontwerp- en uitvoeringsfase. “Tijdens renovaties duiken er vaak onverwachte situaties op, en dat vind ik net boeiend: zoeken naar oplossingen, de bestaande ruimte herinterpreteren en omzetten in een doordacht resultaat”, licht ze toe.
Dat is ook het uitgangspunt in dit hoekappartement aan zee, dat een volledige transformatie onderging. De oude indeling werd opengetrokken tot een heldere structuur waarin het daglicht vrij spel krijgt. De strakke kastenwand die nu de inkomhal begeleidt, leidt je rechtstreeks naar achteren. Daar bevinden zich drie slaapkamers, een badkamer en een aparte douchecel. Vooraan smelten keuken en leefruimte samen, met het uitzicht op zee als vanzelfsprekend decor. De bestaande betonstructuur scheidt subtiel de functies, zonder de openheid te verstoren.
Overal loopt dezelfde cementgebonden gietvloer door, in een zachte zandkleur met fijne steentjes – een knipoog naar het strand buiten. De originele radiatoren werden bewaard en hergebruikt, als warme referentie naar het verleden en als functionele zitplek aan het raam. Voor het meubilair werd gekozen voor een mix van vintage en maatwerk: een behouden Eames-stoel, een eenvoudige hanglamp van Muller Van Severen, en meubels op maat in notelaar, beton en gelakte mdf. In de slaapkamers zorgen houten luikjes voor verduistering en een spel van licht en schaduw. In de badkamers en het toilet is kleur toegevoegd, als bewust contrast met de ingetogen leefruimtes.