Luc: “In 1985 was ik 35 jaar oud en stond ik aan het begin van mijn carrière, met vele optredens in Vlaanderen en presentaties van allerhande manifestaties, modeshows, televisieshows, alsook alle programma’s die te maken hadden met het Eurovisiesongfestival. In die tijd werkte ik als tv-omroeper op de Reyerslaan. Ik heb vele avonden doorgebracht in een omroepkamertje van twee op vier meter groot en met slechts één camera aanwezig. Bovendien kondigde ik de programma’s aan tussen 18u en middernacht, en presenteerde ik vanuit het Amerikaans Theater de wekelijkse show ‘Sjo Bis Time’; een “semi-popprogramma” met nationale en internationale artiesten. Zo herinner ik mij bijvoorbeeld het optreden van de flamboyante Bertice Reading, een zwarte Amerikaanse zangeres, met het liedje ‘Sunday Morning’, alsook het optreden van Bart met zijn nieuwste hit ‘Op Mijn Eiland’, dat ik zelf moest aankondigen. Onlangs heb ik een oude agenda teruggevonden uit die tijd. 1985 bleek een van mijn drukste jaren geweest te zijn, gevuld met televisie- en radiowerk, plus meer dan 200 optredens verdeeld over heel Vlaanderen. Zo had ik op 27 november een afspraak met Radio 2 Omroep Limburg in de voormiddag, gevolgd door een perslunch, waarna ik een thé dansant presenteerde rond 17u en een optreden van Gilbert Bécaud voor een privébedrijf om 20u. Soms was het zo druk dat ik af en toe met mijn wagen langs de snelweg stopte aan een tankstation om een kwartiertje de zetel achterover te leggen en een dutje te doen. Dat jaar is voorbij gevlogen door van de ene job in de andere te springen, maar ik heb het ervaren als een fantastisch jaar!”
Bart: “In die tijd was samen naar de televisie kijken ook een waar familiegebeuren. Enkele showprogramma’s die voor mij belangrijk waren: ‘Met Mike in Zee’ en ‘Hotel Américain’, beide gepresenteerd door Mike Verdrengh. Vroeger had je fantastische programma’s met sterke humor van onder andere ‘Gaston & Leo’. Gelukkig wordt dat aspect vandaag vertaald naar moderne programma’s, zoals ‘Nonkels’.”
Welke herinnering uit 1985 staat je het meest bij?
Luc: “Het huwelijk van mijn jongste broer Jaak met zijn verloofde Rita! Ook het Heizel- drama van 29 mei heeft een grote indruk op mij achtergelaten. Ik zag alles gebeuren vanop de eerste rij omdat ik die dag van dienst was als tv-omroeper. Bovendien was 1985 het jaar waarin de Russische president Gorbatsjov zijn perestrojka aankondigde. Wij dachten toen dat die hervormingen er eindelijk voor zou- den zorgen dat de wereld in vrede zou kunnen samenleven, maar daar blijkt veertig jaar later helaas niets meer van overgebleven te zijn…”
Welke levenslessen kreeg je mee van je grootouders?
Luc: “Wij waren thuis met vijf kinderen en onze ouders. Alsof dat nog niet voldoende was, kwamen op zekere dag ook de ouders van mijn moeder bij ons inwonen en zaten we plots met negen aan tafel. Dat samenleven was op zich al een grote les, want je was verplicht om rekening te houden met elkaar. Ik deelde een slaapkamer met mijn bompa van 92 jaar oud. Omdat hij al vroeg naar bed ging, kroop ik in stilte aan mijn bureautafel in de hoek van de kamer met een piepklein bureaulampje om hem niet te storen. Mijn grootouders kwamen uit een tijd waarin je leefde om te werken, waardoor ik jaren heb gedacht dat het inderdaad zo moest. Gelukkig ben ik intussen tot het inzicht gekomen dat dat niet waar is!”
Bart: “Wat ik meekreeg, was kort maar krachtig: “Wees empathisch en heb respect voor je medemens”.”
Bart: “In de jaren ‘70 hield ik enorm van disco, met artiesten en bands als Chic, Barry White en The Trammps. Een latere periode in mijn leven werd vooral getekend door de Franse muziek van Gilbert Bécaud, Joe Dassin en Michel Sardou. Hun muziek heeft enorm veel invloed gehad op de manier waarop ik de dag van vandaag nog steeds in het vak sta. Muziek evolueert, net zoals iedere persoon. Elke artiest laat zich ongetwijfeld beïnvloeden door muziek die al bestaat. Zo luisterde ik in die tijd op mijn cassetterecorder en walkman bijvoorbeeld graag naar ‘We Are The World’ van USA for Africa, ‘That Ole Devil Called Love’ van Alison Moyet, en ‘Heaven Must be Missing an Angel’ van Tavares.”
Luc: “Omdat ik toen zelf presenteerde op Radio 2, zat ik vlak bij de bron. Uiteraard had ik thuis ook heel wat lp’s liggen, en ook de eerste cd’s kwamen in die tijd op de markt. ‘Zomerhit’ werd toen enkel uitgezonden op Radio 2, op een vrijdagavond vanuit een feesttent in Blankenberge. De winnaar: Marleen, met het nummer ‘Ik geloof ’! Die gebeurtenis was toen veel kleinschaliger dan nu.”
Blijf je graag op de hoogte van het beste dat België te bieden heeft qua architectuur, interieur, vastgoed, lifestyle en meer? Volg dan @realliving_magazine op Instagram voor een dagelijkse dosis inspiratie.