“Op dat moment was ik 33 jaar en was ik al een tijd aan de slag als zanger. Hoe dan ook waren de jaren ‘80 rampzalige jaren voor de showbizz. Er was geen enkele vorm van promotie, noch op televisie, noch op de radio. Behalve Will Tura en ikzelf was er geen sprake van Vlaamse artiesten. Dat jaar heb ik één album uitgebracht en twee singles: ‘Jij wou Athene in de lente zien’ en ‘Twee vrienden’. Die eerste was simpelweg tot stand gekomen omdat ik in die periode graag tijd spendeerde in Griekenland. Het ontstaan van ‘Twee vrienden’ liep net iets anders. Omdat die periode zo moeilijk was, dacht ik altijd na over originele manieren om toch op te vallen. Op een bepaald moment kwam het idee om een lied uit te brengen met een klein kindje, omdat dat toch altijd lief en sympathiek overkomt. Dat idee kwam terecht bij een zangeres van mijn orkest, en zo introduceerde ze mij aan haar dochter Jessy Mackenzie. Samen met de kleine Jessy heb ik toen veel promotie gemaakt voor de single op de radio en televisie, zoals ook in het programma ‘Met Mike in zee’ met Mike Verdrengh. Er was maar één kans om reclame te maken. Gelukkig was dat toen wel gelukt en viel ‘Twee vrienden’ goed in de smaak bij het publiek.”
Had die moeilijke situatie een grote in- vloed op je muzikale carrière?
“Jazeker! Tot de jaren ‘80 heb ik altijd kunnen leven van mijn muziek, maar daarna werd het toch moeilijker. Ik kom uit een familie van ondernemers, waardoor ik geleerd had dat je altijd voorzien moest zijn op moeilijkere periodes. Daarom groeide het idee om ook uit te kijken naar iets commercieels. En zo ben ik uiteindelijk geëindigd met twee boetieks en een restaurant! (lacht) Na een optreden tijdens een modeshow in Wieze was ik aan de praat geraakt met een man die mij een voorstel deed om samen een kledingboetiek te openen. Ik, als ondernemer, dacht op dat moment dat dat misschien wel een appeltje voor de dorst zou kunnen zijn, aangezien mijn zangcarrière op dat moment een groot vraagteken was. Mijn optredens bleven al die tijd wel doorgaan, maar de onderneming diende eerder als een extra zekerheid voor de toekomst. Samen zijn we dan een boetiek gestart in Aalst en dankzij het grote succes openden we nadien nog een tweede boetiek in Sint-Niklaas. Ik nam het commerciële aspect en de publiciteit voor mijn rekening. Nadenken over mogelijkheden om in de pers terecht te komen, collecties gaan uitkiezen in het buitenland en grote modeshows bijwonen… Ik deed dat heel graag. Tijdens diezelfde periode had ik intussen ook een goede band opgebouwd met een zakenman uit Antwerpen die geregeld naar mijn optredens kwam kijken. Tijdens een etentje samen stelde hij plots voor om samen een restaurant op te starten. Ik dacht: “goed idee, ik ga wel graag uit eten!” (lacht) We vonden een mooi pand in Antwerpen en startten een nieuwe zaak. Ook daarvoor zette ik mij in voor de publiciteit. Zo zorgde ik ervoor dat ik al mijn interviews daar aflegde en dat ik ook minstens één keer per week aanwezig was in het pand. En zo kwamen mijn fans uit alle hoeken van Vlaanderen op bezoek. In 1989 kwam de zender VTM voor het eerst op de markt en kreeg mijn muzikale carrière plots weer een enorme boost. Voor ik het wist, was mijn aan-al optredens plots verdubbeld en stond ik op nummer één met mijn single ‘Als een leeuw in een kooi’. Toen heb ik in alle vriendschap mijn andere zaken moeten stopzetten, omdat ik het niet meer kon combineren. Toch zijn die initiatieven in de jaren ‘80 wel een beetje mijn financiële redding geweest.”
“Momenteel volg ik dat eigenlijk niet echt meer. Mijn vrouw Cindy zorgt ervoor dat ik nog altijd trendy gekleed ben en dat ik steeds mee ben met de laatste modetrends. Zij gaat voor mij shoppen en kent natuurlijk mijn maten vanbuiten. Dan ligt er thuis een nieuwe outfit klaar en past dat natuurlijk perfect. Heel gek, maar ik heb nog steeds dezelfde maten als vijftig jaar geleden, ondanks het feit dat ik leef als een bourgondiër. Voor mijn televisieshows word ik dan weer aangekleed door een stylist, zodat mijn outfit goed afstemt op die van mijn collega’s. Ik moet mij er zelf dus niet te veel meer om bekommeren!”
“Toen ik ongeveer 18 jaar was, speelde ik samen met mijn coverband The Yeats op het voorprogramma van The Pebbles. Daar was ook Roland Verlooven aanwezig, die in opdracht van de platenfirma op zoek moest gaan naar nieuw talent. Aangezien we met de band uitsluitend Engelstalige nummers brachten, dachten we dat hij ons aansprak om samen een Engelstalige plaat uit te brengen. Toen bleek dat hij enkel interesse had in mij omdat ze nog iemand zochten met mijn profiel in de Vlaamse muziekwereld. Iets later ben ik een test gaan afleggen in de opnamestudio om in het Nederlands te zingen. Ik had daarvoor twee nummers ingestudeerd: één van Will Tura en één van Jimmy Frey. De dag nadien stond ik ‘s ochtends klaar om naar school te vertrekken toen Roland mij plots opbelde om te laten weten dat hij met mij in zee wilde gaan. In 1971 kwam mijn eerste plaat uit; ‘Zeven anjers, zeven rozen’. Dat was de start van mijn carrière.”
Benieuwd naar het volledige artikel en Willy Sommers’ favoriete lied uit 1985? De herfst-/winter-editie van REAL Living is beschikbaar via shop.imagicasa.be.
Blijf je graag op de hoogte van het beste dat België te bieden heeft qua architectuur, interieur, vastgoed, lifestyle en meer? Volg dan @realliving_magazine op Instagram voor een dagelijkse dosis inspiratie.